projekty / Przebudowa domu-kostki na budynek pasywny

Rozbudowa, przebudowa i nadbudowa domu kostki z 1936 roku. O tym, że warto taki dom przebudowywać zadecydowały... wysokości pomieszczeń i dobra izolacja pozioma. W domach kostkach z lat powojennych 1960-1989 obowiązywał normatyw wysokości 250 cm. Przed wojną było to 270 cm , a w rozbudowywanym budynku wysokości pomieszczeń miały 300 cm. Wysokość 250 cm jest jeszcze tolerowana w mieszkaniach w blokach, ale w budynku wolno stojącym , taki standard jest trudno akceptowalny.

Projektowanie domów pasywnych jest naszą specjalnością, w związku z tym takie trudne zadanie postawił nam inwestor- rozbudować dom rodzinny i sprawić aby jego zapotrzebowanie na ciepło było minimalne, a komfort mieszkania wyższy od dotychczasowego.

 

Budowa tego domu jest zrealizowana od  trzech lat. W budynku pozostawiono bryłę główną , a rozebrano garaż nad którym, był piękny, ale ciągle cieknący taras.  Do korpusu głównego od strony ogrodu został dobudowany parter budynku w zamyśle jako główne mieszkanie właściciela, z rozległym salonem od strony ogrodu. Sypialnie i łazienki pozostały w starym budynku . Konstrukcja części istniejącej została wykonana z cegły i dwuteowników stalowych , dzięki czemu można ją łatwo dostosowywać i zmieniać. Część parterowa otrzymała reprezentacyjne wejście od strony zachodniej, a piętro i nadbudowany strych oddzielne wejście od strony ulicy.

               

Budynek przed przebudową posiadał powierzchnie użytkową 250 m2 , po rozbudowie będzie miał  650 m2 . Jak w każdym nowoczesnym budynku zaprojektowano optymalną współpracę pomiędzy układem budowlanym, a instalacjami ogrzewania, wentylacji, gruntowego wymiennika ciepła, tak aby komfort mieszkania był jak największy przy zminimalizowanym koszcie utrzymania obiektu. Nowoczesność tego domu, wyraża się nie tylko poprzez modernistyczną architekturę, ale także przez świadome i indywidualne podejście do całości projektowania i współpracy systemów instalacyjnych. Ogrzewanie budynku jest realizowane poprzez głębinową pompę ciepła, kolektory słoneczne i gruntowy wymiennik ciepła. Aby wzmocnić efekt pozyskiwania ciepła słonecznego na południowej elewacji od strony ulicy zostały powiększone okna i są to okna balkonowe. Zastosowano stolarkę okienną produkcji Sokółka S.A. Elite92 – tj. 3 szyby+ argon. U = 0,6-0,7 W/m2xK. Stolarkę zamontowano w warstwie ocieplenia. Jako docieplenie ściany zewnętrznej zastosowano warstwę grubości 25 cm TERMONIUM PLUS fasada produkcji Termo Organika.

Decydującym elementem czy budowa budynku pasywnego sprosta wymogom wyśrubowanych norm na zapotrzebowanie ciepła jest dokładność wykonania i zastosowanie materiałów i rozwiązań przyjętych do obliczeń w projekcie. Niedokładności objawiają się przede wszystkim w przerwach  w warstwie ocieplenia, przerwach pomiędzy ociepleniem stopodachu i ściany, przerwach pomiędzy ociepleniem a ramami stolarki okiennej i drzwiowej. Zmorą uniemożliwiającą uzyskanie założonego efektu są zmiany materiałów i technologii, tak częste na budowach. Często nie wynikają one z chęci zaoszczędzenia na materiałach, a z niewiedzy i braku zrozumienia nowych rozwiązań.

W budynkach modernistycznych dwudziestolecia międzywojennego często do wykończenia ścian zewnętrznych używano piaskowca. Płyty kamienne klejono na zaprawę do ścian z cegły. W przypadku ściany oklejonej płytami styropianowymi gr 25 cm, taka metoda nie jest możliwa. Ocieplenie ze styropianu i wełny jest nasiąkliwe i powinno być wentylowane. W związku z tym w naszym projekcie użyto kotew ze stali kwasoodpornej które pozwalają na montaż sciany kamiennej w odległości 30 cm od ściany konstrukcyjnej.

                  

Za główne oszczędności energii w tym budynku odpowiadają te urządzenia. To rekuperatory  , pompa ciepła i ogromny zbiornik ciepłej wody. Rekuperatory są zasilane przez gruntowy wymiennik ciepła w zimie i w lecie. Wiosną i jesienią kiedy temperatury są zblizone do wymaganych temperatur we wnętrzu, rekuperatory pobierają powietrze bezpośrednio przez czerpnie ścienną.

rekuperator