Kamienica w Warszawie przy ul. Podwale 3
Kamienica jest jedną z oficyn pałacu Branickich, zbudowanych w 1805 r. według projektu Fryderyka Alberta Lessla. Po zniszczeniach drugiej wojny światowej przetrwały mury zewnętrzne i wewnętrzne do wysokości pierwszego piętra oraz stropy piwnic. Budynek został odbudowany w 1948 r. według projektu Borysa Zinserlinga. Wpisany do rejestru zabytków w 1965 r. W chwili obecnej budynek znajduje się w końcowym etapie remontu fundamentów, murów piwnic i elewacji. Pierwszy etap prac projektowych polegał na rozpoznaniu i dokumentacji stanu istniejącego budynku. Wykonano inwentaryzację fotograficzną, rysunki z zaznaczonymi szczegółowo problemami oraz opis historii obiektu i jego stanu obecnego. Następnie w różnych miejscach elewacji przeprowadzono badania stratygraficzne murów, które były podstawą do wyboru prawidłowej kolorystyki elewacji. Drugim etapem był projekt budowlano-konserwatorski obejmujący takie zagadnienia jak: - izolacja fundamentów i murów piwnic, projekt drenażu - osuszanie i konserwacja murów i sklepień piwnic - wymiana stolarki okiennej piwnic, projekt nowych studzienek doświetlających - nowy cokół i kamienne parapety okien parteru - projekt zadaszeń nad wejściami do budynku - remont powierzchni elewacji, tynki konserwatorskie, nowe powłoki malarskie - konserwacja detalu architektonicznego - wymiana ozdobnych wsporników i płyt balkonów, konserwacja barierek - obróbki blacharskie na elewacji - konserwacja krat okiennych - projekt czap kominowych - instalacja drabinek przeciwśniegowych Prace budowlane rozpoczęły się od robót w głębokich wykopach wzdłuż budynku. Po wykonaniu izolacji murów piwnic i strefy cokołu, ułożeniu drenażu opaskowego oraz intensywnych zabiegach konserwatorskich i pracach remontowych w piwnicach, można było rozpocząć prace na elewacjach. Remont elewacji wykonywany był w sposób gruntowny. Mury zostały dogłębnie oczyszczone metodą strumieniowo-ścierną a następnie powierzchnia i detale elewacji naprawiono i wyprowadzono masami i tynkami renowacyjnymi i pomalowano farbami zolowo-krzemianowymi o wysokiej paro przepuszczalności i polepszonej hydrofobowości. Wymieniono także wszystkie obróbki blacharskie.
